Η Google έχει κάθε λόγο να φοβάται την Ε.Ε.

Αν ήμουν η Google, από τη προηγούμενη Τετάρτη θα είχα απλά χάσει τον ύπνο μου. Είναι η ημέρα που βγήκε στην επιφάνεια το θέμα της προσφυγής τριών εταιριών, που δραστηριοποιούνται στο Διαδίκτυο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη κατηγορία της «κατάχρησης της δεσπόζουσας θέσης» [Άρθρο 102 της Συνθήκης της Λισαβόνας] που έχει η Google στην αγορά των μηχανών αναζήτησης. Όπως θα παρατηρήσατε και εσείς, στο Away αποφύγαμε να γράψουμε άμεσα την είδηση -ο Ανάργυρος έδωσε τη Δευτέρα μια αρκετά πλήρη καταγραφή της υπόθεσης-, καθώς θεωρούσαμε πως το θέμα είναι περισσότερο πολύπλοκο από ότι δείχνει. Αφενός, όπως φάνηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να ξεκινήσει σε αυτή τη φάση επίσημη έρευνα για το θέμα του μονοπωλίου της Google, αφετέρου, από τη Πέμπτη και μετά έκαναν την εμφάνιση τους αρκετές σκέψεις και αναλύσεις για το ενδεχόμενο να βρίσκεται η Microsoft πίσω από τις καταγγελίες.

Όπως γράφει ο Ανάργυρος:

Η Google ακόμη επισήμανε, ότι το Ciao! του Bing ανήκει στην Microsoft και το Foundem ανήκει στον ICOMP, έναν οργανισμό που χρηματοδοτείται από το Redmond. Η συμμετοχή της Microsoft σε αυτές τις καταγγελίες είναι πραγματικά ειρωνική, αρκεί να αναλογιστεί κανείς τον αριθμό τον αντιμονοπωλιακών ερευνών που έχουν γίνει στην Microsoft τα τελευταία χρόνια.

Αργά το απόγευμα της Δευτέρας έκανε την εμφάνιση του ακόμα ένα σχετικό άρθρο, από την Wall Street Journal αυτή τη φορά, η οποία ανέφερε:

To Google, the pattern is clear: It contends Microsoft is embarking on a proxy war against it through various apparently unrelated cases, preparing the ground for a broader antitrust assault of some sort on Google’s dominance in the online world.

Κακά τα ψέματα, η Microsoft θέλει όσο τίποτα άλλο να δει την Google να περιορίζει τις δραστηριότητες της τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, καθώς κάτι τέτοιο θα σημάνει αυτόματα πως η Microsoft θα αρχίσει να ξανακερδίζει έδαφος σε αγορές στις οποίες αυτή τη στιγμή έχει… φιλική συμμετοχή.

Πίσω μου σε έχω… Microsoft

Επιτρέψτε μου να τραβήξω μια γραμμή, και να συνδέσω τα δικαστικά βάσανα της Microsoft σε Ευρώπη και Αμερική τη τελευταία δωδεκαετία με την υπόθεση της Google. Η Microsoft είδε πρώτη την «αγριότητα» των νόμων περί ανταγωνισμού στην Αμερική το 1998, όταν της επιβλήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ένα τεράστιο πρόστιμο για κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης που είχε στην αγορά του Software. Ήταν η υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια το νομικό ταλέντο του Larry Lessig και την ιδιοφυΐα του Gary Reback. Υποθέτω συνεπώς, πως η Microsoft θέλει να σκάψει το νομικό λάκκο της Google, καθώς η τελευταία τόσα χρόνια πορευόταν και αναπτυσσόταν σχεδόν ανεξέλεγκτα.

Όπως ανέφερα στην αρχή, η Ε.Ε. εξήγησε πως δεν θα προχωρήσει σε επίσημη έρευνα των καταγγελιών σε αυτή τη φάση, εξέλιξη η οποία κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν αναμενόμενη καθώς η Ένωση δεν έχει δείξει στο παρελθόν επιπόλαιες αντιδράσεις όταν πρόκειται για θέματα ανταγωνισμού. Πρώτα ελέγχει από μακριά, μετά πλησιάζει και στο τέλος χτυπάει, μόνο όταν είναι σίγουρη πως τα στοιχεία της υπόθεσης εγείρουν θέματα αθέμιτου ανταγωνισμού. Πόσο μάλλον όταν και ο πλέον αδαής, μπορεί εύκολα να καταλάβει πως η Microsoft έβαλε το «χεράκι» της σε μερικές από τις παραπάνω καταγγελίες.

Το ζήτημα λοιπόν είναι γιατί η Microsoft φαίνεται να έπαιξε ένα «χαρτί» το οποίο λίγο πολύ θεωρούνταν αδύναμο αυτή τη στιγμή. Νομίζω πως εδώ, μπαίνει πλέον στη συζήτηση η λέξη «στρατηγική». Ουσιαστικά η Microsoft θέλει να δημιουργήσει ένα κλίμα το οποίο σιγά σιγά θα παρουσιάζει την Google να μονοπωλεί και να διαστρεβλώνει τον ανταγωνισμό σε αρκετές αγορές, για δικό της όφελος. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει και ο Adam Kovacevich, εκπρόσωπος της Google, όπως αναφέρει στη WSJ.

It’s become clear that our competitors are scouring court dockets around the world looking for complaints against Google into which they can inject themselves, learn more about our business practices, and use that information to develop a broader antitrust complaint against us.

Google, πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό…

Όπως έχει γράψει ο Reback  στο βιβλίο του «Free the Market«, οι εταιρίες είναι ελεύθερες να μεγαλώσουν όσο μπορούν και θέλουν, αλλά όταν γίνουν τεράστιες, ο νόμος θα είναι εκεί για να τους κόψει τα φτερά. Η Google θα πρέπει να μάθει να ζει με το φόβο του άρθρου 102 στην Ευρώπη και των κανόνων Ανταγωνισμού στην Αμερική, πάνω από το κεφάλι της. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει πρακτικά αυτό για τον κολοσσό. Θα δούμε λιγότερες εξαγορές εταιριών στο μέλλον ή μήπως η εταιρία θα κάνει «βήματα πίσω» σε μερικές αγορές για να αποφύγει τη τσιμπίδα του ανταγωνισμού; Αυτό θα το δείξει ο χρόνος, το μόνο σίγουρο είναι πως το «Don’t be evil» δεν φαντάζει πλέον αρκετό…